Ebeveyn yokluğu,  çocukluk döneminde ebeveynlerden en az birinin yanında olmaması durumunu ifade eder ve bu durum çocuğun gelişimini etkiler. Bu durum çeşitli nedenlerden kaynaklanabilir.Uzun çalışma saatleri, iş değişikliği, ayrılık, karmaşık bir boşanma veya ölüm ... Ancak baba veya annenin yokluğu her zaman fiziksel nedenlerden kaynaklanmaz; genellikle duygusal bir yokluktur. Bu tür bir durum çocuğu farklı şekillerde etkiler. Sevgi eksikliği, duygusal, fiziksel ve zihinsel gelişimlerini doğrudan etkiler ve terk edilmişlik duygusu hissedilir.

Çocukluk döneminde çocuklarının hayatında yer almayan ebeveynler, duygusal bir eksikliğin izini bırakırlar. Sevgiye duyulan karşılanmamış ihtiyaçtan ve bu boşluğu doldurmak için sürekli bir onay arayışından kaynaklanan rahatsızlık, yalnızlık ve boşluk duygularına dönüşür.

Ebeveyn rol modellerinin eksikliği, çocuğun çevresindeki dünyayla nasıl ilişki kurduğu açısından kişiliğinin bazı yönlerini de etkiler. Çocuğun özgüvenleri düşük olabilir  ve duygularını ve duygusal durumlarını yönetmekte zorlanabilirler. Hayatları boyunca üzüntü, depresyon, ilgisizlik, düşük akademik performans, motivasyon eksikliği veya pasiflik ortaya çıkma eğilimindedir. Bu duygular aşırı özgüven, kibir, saldırganlık veya isyankarlıkla maskeleniyor olabilir.

Bunu önleminin anahtarı çocuklarla kaliteli zaman geçirmektir. Bu kaliteli zaman boyunca tüm dikkatinizi çocuğa göstermeye özen gösterin. İletişimden kaçmamalı, soru sormasına izin vermelisiniz. Desteğe ihtiyacınız olduğunda bir uzmana başvurmalısınız.